Przodkowie.
  • Tło etniczne
  • Modest Humiecki
  • ks. Jarosław Mirowicz
  • Klemens Ustrzycki
  • Tło etniczne
    Istnieje podanie, utrzymujące iż początek osadzie Rzepnik dał polski magnat, który poślubił był córkę bojara. Zamieszkał z nią gdzieś na Ukrainie, gdzie jednak nie został zaakceptowany przez miejscowych bojarów. Postanowił więc wrócić do Rzeczypospolitej, zabierając ze sobą poddaną ludność ruską. Osiedlił się w okolicy Rzepnika. Tyle legenda. A co na ten temat można znaleźć w literaturze? Prawdę powiedziawszy - nie wiele. Wszystkie istniejące opracowania wspominają o grupie etnicznej "Zamieszańców".
    O Zamieszańcach tak pisze dr Henryk Olszański z Sanoka:
    W XV-XVI w., a więc w tym samym czasie co Beskid Niski i Bieszczady, zasiedlonych zostaje 10 miejscowości ruskich w środkowej, najwyżej położonej części Pogórza. Ta niewielka grupa, otoczona ze wszystkich stron ludnością polską, znajdowała się po polskiej stronie dawnej granicy polsko-ruskiej (z przed 1341 r.), kilkanaście km na północ od miasta Krosna. Rusini ci zajęli jedyny jeszcze wolny w tej części kraju teren, który z uwagi na trudne warunki fizjograficzne i glebowe nie wzbudzał wcześniej większego zainteresowania kolonistów. Z dziesięciu znajdujących się tutaj ruskich wsi osiem tworzyło zwarty obszar (Czarnorzeki, Węglówka, Krasna, Oparówka, Rzepnik, Pietrusza Wola, Bonarówka, Wólka Bratkowska), a dwie (Gwoździanka i Blizianka) były położone samotniczo w pobliżu wśród polskich miejscowości. W końcu XVIII w znajdowało się tutaj 4722 mieszkańców, w tym 4318 Rusinów (91,5%), 316 Polaków (6,7%) oraz 88 Żydów (1,9%). W ciągu 150 lat liczba ludności wzrosła ponad dwukrotnie i wynosiła w 1930 r. 8890 osób, w tym 7595 Rusinów (85%), 1230 Polaków (14%) i 65 Żydów (niecałe 1%). Procentowy wzrost ludności polskiej spowodowany został częściową polonizacją Rusinów we wspomnianych dwóch oddalonych nieco miejscowościach. W końcu XIX w. zapoczątkowany został masowy wyjazd miejscowej ludności do Ameryki. Na początku następnego wieku przebywało tam na stałe lub czasowo ponad 10 proc. ogółu mieszkańców. Po ostatniej wojnie grupa ta przestała istnieć. W ponad 90% została ona przesiedlona w głąb Ukrainy, na tereny opuszczone przez mieszkającą tam wcześniej ludność polską. Interesująca nas ruska grupa na Pogórzu nazywana była przez okoliczną ludność polską "Rusią". Mówiło się "idę na Ruś", "mieszkam na Rusi", a żyjącą tam ludność greckokatolicką nazywano Rusinami. Używana w literaturze etnograficznej nazwa "Zamieszańcy", która pojawiła się w drugiej połowie XIX w., pochodzi od nadanej przez Łemków tej ludności nazwie "Zamieszańcy" lub "Zamieszanyj narid", tj. naród ruski zamieszany wśród Polaków. Zamieszańcy odnosili się niechętnie do mieszkających w górach Łemków, których nazywali "Harniaky". Śmieszył ich łemkowski strój, znaczne różnice w mowie, a przede wszystkim bieda i brak towarzyskiej ogłady. Sytuacja uległa zmianie pod koniec okresu międzywojennego, kiedy to coraz częściej Zamieszańcy uważają się za Łemków.
    Tak w zarysie wygląda opis rodowodu naszych przodków. Nie obejmuje on tragicznych zdarzeń "Akcji Wisła", które gruntownie przeorały ten rodowód.
    Modest Humiecki - (1842-1899)
    Syn Jana, rzepnickiego parocha greckokatolickiego i Melanii z d. Setnickiej. Lekarz krośnieński, był ostatnim tabularnym właścicielem Rzepnika. Od 1863 r. mieszkał w Krośnie. Jego własnością była kamienica, w której przez długie lata mieściła się siedziba władz miejskich. W latach 1883-1887 pełnił funkcję burmistrza miasta Krosna oraz radnego miejskiego Rady Powiatowej. Jego zasługą było m.in. ukończenie robót brukowych w mieście, rozpoczętych przez poprzednika Sylwestra Jaciewicza, oraz opracowanie organizacyjnych założeń przyszłej szkoły. Pracy lekarskiej oddawał się z wielkim poświęceniem, służąc chorym o każdej porze dnia i nocy. Zajmował się również publicystyką, wydając wiele publikacji lekarskich. Dr Modest Humiecki pochowany został na cmentarzu w Rzepniku, natomiast w kościele OO. Kapucynów w Krośnie znajduje się tablica poświęcona jego pamięci: "Modest Humiecki naonczas najlepszy prefekt krośnieńskiego grodu, doskonały dr medycyny, właściciel ziemski Rzepnika, dokonał żywota w 1899 r."

    Klemens Ignacy Ustrzycki h. przestrzał - (1660-1720)
    Jeden z kolejnych właścicieli Rzepnika. Stolnik zakroczymski, podkomorzy i kasztelan sanocki ... Ożeniony z córką Hr. Kazimierza Karola Tarnowskiego h. leliwa Franciszką, po śmierci żeni się z Marjanną Dzierzkówną.